xoves, 19 de setembro de 2013

Lenda india e xaponesa do té

Os indios atribúen o descubrimento ao Príncipe Bodhi-Dharma, fillo do Rei Kosjuwo. Este  deixara a India para ir ao Norte a predicar o budismo ao longo do camiño. Prometeu non durmir durante a súa meditación de sete anos. Ao final do quinto ano estaba cedendo á lasitude e a somnolencia, pero unha providencial casualidade fíxolle coller e mascar algunhas follas dunha árbore non identificada. Resultou ser unha árbore do té e as súas extraordinarias propiedades permitíronlle cumprir a súa promesa.

A lenda xaponesa é un pouco diferente da  india: ao final de tres anos de meditación, o Príncipe Bodhi-Dharma caeu durmido e soñou con todas as mulleres ás que amara. Ao espertar, enfureceuse tanto coa súa propia debilidade que se arrincou as pálpebras e enterrounas. Volveu ao mesmo lugar algún tempo despois para atopar que as súas pálpebras enraizaran e creceran ata converterse nalgún arbusto descoñecido. Mascou algunhas follas e descubriu que tiñan a propiedade de manter os seus ollos abertos. Contou a historia aos seus seguidores, que recolleron as sementes e así comezou o cultivo do té.

Ver unha versión chinesa

Ningún comentario:

Publicar un comentario